Από το 1937, η Ελλάδα άρχισε να αναγνωρίζει περιοχές με ειδικό οικολογικό ενδιαφέρον (δάση, υγροτόπους κτλ.) και να τις θέτει υπό καθεστώς προστασίας.

Η προσέγγιση που ακολουθήθηκε στα πρώτα στάδια του θεσμού των προστατευόμενων περιοχών ήταν η απόλυτη προστασία φυσικών περιοχών και ο αποκλεισμός των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Στην πορεία, η προσέγγιση αυτή εγκαταλείπεται και δίνει τη θέση της στην αντίληψη της ενσωμάτωσης της προστατευόμενης περιοχής στον περιβάλλοντα χώρο και της στενής σύνδεσης της προστασίας με την αειφορική χρήση των φυσικών πόρων.

Στην Ελλάδα σημαντικές φυσικές περιοχές αναγνωρίζονται ως προστατευόμενες είτε μέσω του χαρακτηρισμού τους με βάση την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, είτε με την κατοχύρωσή τους στο πλαίσιο διεθνών συμβάσεων τις οποίες έχει κυρώσει η χώρα και διεθνών ή Ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών. Επίσης, σε εφαρμογή των Ευρωπαϊκών Οδηγιών για τους Οικοτόπους και τα Πτηνά, η χώρα έχει εντάξει περιοχές της στο ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται αλληλεπικάλυψη μεταξύ των προστατευόμενων περιοχών σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
 

- Προστατευόμενες Περιοχές Εθνικής νομοθεσίας

- Βάση δεδομένων CDDA και γεωχωρικά δεδομένα εθνικώς προστατευόμενων περιοχών

- Προστατευόμενες Περιοχές σε Διεθνές Επίπεδο

- Προστατευόμενες Περιοχές σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο

 

 

   ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ

Το Εθνικό Σύστημα Προστατευόμενων Περιοχών, σύμφωνα με τον Νόμο 3937/2011 “Διατήρηση της βιοποικιλότητας και άλλες διατάξεις”, έχει στόχο την αποτελεσματική προστασία της βιοποικιλότητας και των λοιπών οικολογικών αξιών τους. Αποτελείται από όλες τις περιοχές που υπάγονται σε μια ή περισσότερες από τις κατηγορίες του άρθρου 19 του ν.1650/1986 (ΦΕΚ 160 Α΄), σύμφωνα με τις διατάξεις του. Η εποπτεία της λειτουργίας και ο κεντρικός συντονισμός του Εθνικού Συστήματος Προστατευόμενων Περιοχών ανήκει στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 4 του νόμου 3937/2011, «Χερσαίες, υγροτοπικές, θαλάσσιες ή μεικτού χαρακτήρα περιοχές, μεμονωμένα στοιχεία ή σύνολα της φύσης και του τοπίου, μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενα προστασίας και διατήρησης λόγω της οικολογικής, βιολογικής, γεωλογικής, γεωμορφολογικής, εν γένει επιστημονικής ή αισθητικής σημασίας τους».

Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 4 του νόμου 3937/2011, οι περιοχές, τα στοιχεία ή τα σύνολα της παραγράφου 2 μπορούν να χαρακτηρίζονται, σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 19, ως:

Για τον χαρακτηρισμό των Περιοχών Απόλυτης Προστασίας της Φύσης, Προστασίας της Φύσης και των Εθνικών Πάρκων, απαιτείται έκδοση Προεδρικού Διατάγματος. Ομοίως, για τις Ε.Ζ.Δ. και τις Ζ.Ε.Π. με Προεδρικά Διατάγματα καθορίζονται ειδικότεροι όροι και περιορισμοί δόμησης, χρήσεων γης, καθώς και κάθε άλλο ζήτημα που αφορά στην προστασία και οικολογική διαχείριση τους.

Έως το 1986, ο χαρακτηρισμός των προστατευόμενων περιοχών βασιζόταν σε διατάξεις κυρίως του Δασικού Κώδικα και της σχετικής δασικής νομοθεσίας. Με βάση αυτές τις διατάξεις είχαν στο παρελθόν χαρακτηρισθεί Εθνικοί Δρυμοί, Αισθητικά Δάση, Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης, Ελεγχόμενες Κυνηγετικές Περιοχές και Εκτροφεία θηραμάτων.

 

   ΒΑΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ CDDA ΚΑΙ ΓΕΩΧΩΡΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΩΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ

Η βάση δεδομένων των εθνικώς προστατευόμενων περιοχών της Ελλάδας (Common Database on Designated Areas-CDDA) καθώς και τα σχετικά γεωχωρικά δεδομένα, υποβάλλονται κάθε δύο χρόνια στο Κεντρικό Αποθετήριο Δεδομένων της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος.


Βάση δεδομένων CDDA και γεωχωρικά δεδομένα των εθνικώς προστατευόμενων περιοχών της Ελλάδας
 

   ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΠΕΔΟ

Εκτός από την εθνική νομοθεσία, ειδικές υποχρεώσεις για την προστασία της φύσης απορρέουν από τις σχετικές Διεθνείς Συμβάσεις, τις οποίες η Ελλάδα έχει κυρώσει καθώς και από τη συμμετοχή της σε διεθνείς οργανισμούς όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης και η UNESCO. Οι χαρακτηρισμένες σε διεθνές επίπεδο περιοχές είναι οι Υγρότοποι Διεθνούς Σημασίας από τη Σύμβαση Ραμσάρ, τα Μνημεία της Παγκόσμιας Κληρονομιάς (UNESCO), τα Αποθέματα Βιόσφαιρας (UNESCO, Άνθρωπος και Βιόσφαιρα), οι Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές (Σύμβαση Βαρκελώνης), τα Βιογενετικά Αποθέματα (Συμβούλιο της Ευρώπης) και οι Περιοχές στις οποίες έχει απονεμηθεί Ευρωδίπλωμα (Συμβούλιο της Ευρώπης).

Υγρότοποι διεθνούς σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Αποθέματα Βιόσφαιρας

Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βαρκελώνης (Πρωτόκολλο 4)

Βιογενετικά Αποθέματα

Περιοχές στις οποίες έχει απονεμηθεί το Ευρωδίπλωμα

 

   ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Σύμφωνα με τις Oδηγίες για τους Οικοτόπους και τα Πτηνά, απαιτείται από τα κράτη μέλη να συγκροτήσουν συνεκτικό εθνικό δίκτυο περιοχών του δικτύου Natura 2000. Η Ελλάδα έχει χαρακτηρίσει 446 περιοχές στο δίκτυο Natura 2000. Στις περιοχές αυτές περιλαμβάνονται 265 Τόποι Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ) βάσει της Οδηγίας για τους Οικοτόπους και 207 Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) βάσει της Οδηγίας για τα Πτηνά. Οι εν λόγω περιοχές καλύπτουν περίπου 27% της ηπειρωτικής Ελλάδας, καθώς και σημαντικό τμήμα της θαλάσσιας έκτασής της. Το άθροισμα των περιοχών δεν είναι ακριβές καθώς ορισμένες περιοχές έχουν χαρακτηριστεί τόσο ΤΚΣ όσο και ΖΕΠ. Ως Ειδικές Ζώνες Διατήρησης (ΕΖΔ) ορίζονται οι ΤΚΣ που έχουν μετέπειτα χαρακτηριστεί από τα κράτη μέλη.

Στις περιοχές του δικτύου Natura 2000 περιλαμβάνονται οι 10 Εθνικοί Δρυμοί, Εθνικά Πάρκα, οι Υγρότοποι Διεθνούς Σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ καθώς και άλλες προστατευόμενες περιοχές από την εθνική νομοθεσία όπως Αισθητικά Δάση και Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης.

Εθνικός Κατάλογος περιοχών σύμφωνα με την ΚΥΑ 50743 (ΦΕΚ Β’ 4432/2017)

 

Περισσότερες πληροφορίες για το Δίκτυο Natura 2000 εδώ

 


ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Οι περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης εισήχθησαν ως κατηγορία προστατευόμενων περιοχών με τον Ν. 1650/86. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του Ν. 3937/2011, ως περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης (Strict nature reserves) χαρακτηρίζονται εκτάσεις με εξαιρετικά ευαίσθητα οικοσυστήματα, ενδιαιτήματα σπάνιων ή απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας ή άγριας πανίδας ή εκτάσεις που έχουν σημαίνουσα θέση στον κύκλο ζωής σπάνιων ή απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών της άγριας πανίδας.
 

Περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης μπορεί να καθορίζονται εντός Περιοχών Προστασίας της Φύσης, εντός Φυσικών Πάρκων και εντός Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ). Στην τελευταία περίπτωση, χαρακτηρίζονται με την πράξη καθορισμού της ΖΟΕ (άρθρο 29 του ν. 1337/1983 (ΦΕΚ 33/Α΄).
 

Έως και τον Αύγουστο 2019 έχουν χαρακτηρισθεί τέσσερις (4) περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης.

Περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης

ΦΕΚ

Υγρότοπος Δύστου Εύβοιας Περιοχή 1

ΠΔ, ΦΕΚ 60/Δ/08.02.1990 (ΖΟΕ)

Μικρό και Μεγάλο Σεϊτάνι Σάμου Περιοχή Α1-Πυρήνας και Α2

ΠΔ, ΦΕΚ 100/Δ/27.02.1995 (ΖΟΕ)

Ζώνη Α1 Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου

ΠΔ, ΦΕΚ 906/22.12.1999

Ζώνη Α Απόλυτης Προστασίας της Φύσης Λίμνης Καστοριάς

ΠΔ, ΦΕΚ 226/Τ.Α.Α.Π./19.06.2012

 

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Οι Περιοχές Προστασίας της Φύσης εισήχθησαν ως κατηγορία προστατευόμενων περιοχών με τον Ν. 1650/1986 (άρθρα 18 και 19). Στο άρθρο 5 του Νόμου 3937/2011 προβλέπεται ότι: Ως Περιοχές Προστασίας της Φύσης (Nature reserves) χαρακτηρίζονται εκτάσεις μεγάλης οικολογικής ή βιολογικής αξίας. Στις περιοχές αυτές προστατεύεται το φυσικό περιβάλλον από κάθε δραστηριότητα ή επέμβαση που μπορεί να μεταβάλει ή να αλλοιώσει τη φυσική κατάσταση, σύνθεση ή εξέλιξή του. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπονται, σύμφωνα με τις ειδικότερες ρυθμίσεις του οικείου σχεδίου διαχείρισης, η εκτέλεση εργασιών που κρίνονται αναγκαίες για τη μη αλλοίωση εκείνων των χαρακτηριστικών που διασφαλίζουν τη διατήρηση των προστατευτέων αντικειμένων, επιστημονικών ερευνών και η άσκηση ήπιων ασχολιών και δραστηριοτήτων, εφόσον δεν έρχονται σε αντίθεση με τους σκοπούς προστασίας.»
 

Έως τον Αύγουστο 2019, ως Περιοχές Προστασίας της Φύσης έχουν χαρακτηρισθεί ο υγρότοπος και η ακτή Ψαλιδίου Κω, η Λίμνη Καστοριάς και ο Κυπαρισσιακός Κόλπος και η ευρύτερη περιοχή. Περιοχές Προστασίας της Φύσης μπορεί να καθορίζονται εντός των Φυσικών Πάρκων. Έως τον Αύγουστο 2019 έχουν χαρακτηρισθεί περιοχές Προστασίας της Φύσης εντός των Εθνικών Πάρκων Ζακύνθου, Σχινιά-Μαραθώνα και Τζουμέρκων. Επίσης, Περιοχές Προστασίας της Φύσης μπορεί να περιλαμβάνονται σε Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) και χαρακτηρίζονται με την πράξη καθορισμού της ΖΟΕ (άρθρο 29 του ν. 1337/1983 (ΦΕΚ 33/Α΄).
 

Περιοχές Προστασίας της Φύσης

ΦΕΚ

Υγρότοπος Δύστου Εύβοιας (Περιοχή 2) ΠΔ, ΦΕΚ 60/Δ/08.02.1990 (ΖΟΕ)
Όρος Κέρκη και όρος Καρβούνι Σάμου (Περιοχή Β) ΠΔ, ΦΕΚ 100/Δ/27.02.1995 (ΖΟΕ)
Υγρότοπος Ψαχνών στην Εύβοια (Περιοχή 1 - Πυρήνας υγροβιότοπου) ΠΔ, ΦΕΚ 642/Δ/09.10.1989 (ΖΟΕ)
Περιοχή Δήμων Άργους και Μήδειας (Περιοχές 5 και 5α) ΠΔ, ΦΕΚ 396/08.06.1999 (ΖΟΕ)
Δήμος Σταγείρου Ακάνθου (ΖΠΦΠ 1και ΖΠΦΠ 2)

ΠΔ, ΦΕΚ 326/Δ/26.04.2002 (ΖΟΕ)

Ζώνες Α2, Α3, Ια, Ιβ, Π1, Π2, Π3, Υ και Υ’ Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου ΠΔ, ΦΕΚ 906/22.12.1999
Ζώνες Α1, Α2, Α3, Α4 και Α5 Εθνικού Πάρκου Σχινιά – Μαραθώνα ΠΔ, ΦΕΚ 395/Δ/03.07.2000
Υγρότοπος και ακτή Ψαλιδίου Δήμου Κω (Ζώνες ΠΠΦ1και ΠΠΦ2) ΠΔ, ΦΕΚ 571/Δ/06.07.2006
Ζώνες ΙΑ, ΙΒ, ΙΓ και ΙΔ Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων - Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου ΠΔ, ΦΕΚ 49/Δ/12.02.2009
Λίμνη Καστοριάς ΠΔ, ΦΕΚ 226/Τ.Α.Α.Π./19.06.2012
Κυπαρισσιακός Κόλπος και ευρύτερη περιοχή ΠΔ, ΦΕΚ 391/Δ/3.10.2018, διόρθωση σφάλματος με ΦΕΚ 414/Δ/12.10.2018

 

ΦΥΣΙΚΑ ΠΑΡΚΑ

Σύμφωνα με τον Ν. 3937/2011, ως φυσικά πάρκα (Natural parks) χαρακτηρίζονται χερσαίες, υδάτινες ή μεικτού χαρακτήρα περιοχές, εφόσον παρουσιάζουν ιδιαίτερη αξία και ενδιαφέρον λόγω της ποιότητας και ποικιλίας των φυσικών και πολιτιστικών τους χαρακτηριστικών, ιδίως βιολογικών, οικολογικών, γεωλογικών, γεωμορφολογικών και αισθητικών και παράλληλα προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες για ανάπτυξη δραστηριοτήτων που εναρμονίζονται με την προστασία της φύσης και του τοπίου.

Τα φυσικά πάρκα διακρίνονται σε εθνικά και περιφερειακά και είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν προστατευόμενες περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης, περιοχές προστασίας της φύσης, Περιοχές Προστασίας Οικοτόπων και Ειδών και Προστατευόμενα Τοπία και Προστατευόμενοι Φυσικοί Σχηματισμοί.

Όταν το φυσικό πάρκο ή μεγάλο τμήμα του καταλαμβάνει θαλάσσια ή δασική περιοχή ή όταν περιλαμβάνει μεγάλης σημασίας γεωτόπους, μπορεί να ονομάζεται ειδικότερα θαλάσσιο πάρκο, εθνικός ή περιφερειακός δρυμός ή γεωπάρκο, αντίστοιχα.

   Εθνικοί Δρυμοί

Οι Εθνικοί Δρυμοί περιλαμβάνουν εκτάσεις, στις περισσότερες από τις οποίες κυριαρχεί ο δασικός χαρακτήρας, με ιδιαίτερο οικολογικό και επιστημονικό ενδιαφέρον. Έχουν κηρυχθεί 10 Εθνικοί Δρυμοί βάσει του Ν. 996/1971 που αποτελεί μέρος του Ν. 86/1969 «Περί Δασικού Κώδικος». Οι Εθνικοί Δρυμοί Πρεσπών, Βίκου-Αώου, Πίνδου, Οίτης και Σουνίου περιλαμβάνουν πυρήνες και περιφερειακές ζώνες, ενώ οι υπόλοιποι περιλαμβάνουν μόνο πυρήνες. Σύμφωνα με τον Ν. 3937/2011, «Οι εθνικοί δρυμοί που έχουν κηρυχθεί κατά το άρθρο 78 του ν.δ. 86/1969 (ΦΕΚ 7 Α΄), όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 3 του ν.δ. 996/1971 (ΦΕΚ 192 Α΄), χαρακτηρίζονται εθνικά πάρκα με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής».
 

Εθνικοί Δρυμοί

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

ΦΕΚ

Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας

3.812

ΒΔ 644/1961
ΦΕΚ 155/Α/1961

Εθνικός Δρυμός Σουνίου

3.500

ΠΔ 182/1974
ΦΕΚ 80/Α/1974

Εθνικός Δρυμός Πίνδου

6.927

ΒΔ 487/1966

ΦΕΚ 120/Α/1966

Εθνικός Δρυμός Οίτης

7.210

ΒΔ 218/1966

ΦΕΚ56/Α/1966

Εθνικός Δρυμός Πρεσπών

19.470

ΠΔ 46/1974
ΦΕΚ 19/Α/1974

Εθνικός Δρυμός Βίκου – Αώου

12.600

ΠΔ 213/1973
ΦΕΚ 198/Α/1973

Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς

4.850

ΒΔ 731/1962, ΦΕΚ200/Α/1962

ΒΔ 74/1964, ΦΕΚ33/Α/1964

Εθνικός Δρυμός Παρνασσού

3.513

ΒΔ 25.07.1938, ΦΕΚ 286/Α/38
ΒΔ 23.12.1939, ΦΕΚ 1/Α/1939

Εθνικός Δρυμός Αίνου

2.862

ΒΔ 776/1962
ΦΕΚ 199/Α/1962

Εθνικός Δρυμός Ολύμπου

3.988

ΒΔ 09.06.1938

ΦΕΚ 248/Α/1938

 

   Εθνικά Πάρκα

Ως Εθνικά Πάρκα χαρακτηρίζονται περιοχές μεγάλης έκτασης που είτε λόγω της θέσης τους, όπως διασυνοριακές, είτε λόγω της εξέχουσας οικολογικής ή άλλης φυσικής σπουδαιότητάς τους θεωρούνται ως σημαντικές σε εθνικό επίπεδο.

Μέχρι και τον Αύγουστο 2019 έχουν κηρυχθεί με Προεδρικό Διάταγμα 3 Εθνικά Πάρκα.
 

Εθνικά Πάρκα

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

ΦΕΚ

Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου 13.500

ΠΔ, ΦΕΚ 906/22.12.1999
Τροποποίηση Διάταγμα,
ΦΕΚ 1272/Δ/27.11.2003

Εθνικό Πάρκο Σχινιά - Μαραθώνα 1.382

ΠΔ, ΦΕΚ 395/Δ/03.07.2000

Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων - Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου ΠΔ, ΦΕΚ 49/Δ/12.02.2009

 

   Περιφερειακά Πάρκα

Σύμφωνα με τον Νόμο 3937/2011 ως Περιφερειακά Πάρκα «χαρακτηρίζονται περιοχές που είτε λόγω της θέσης τους είτε λόγω της οικολογικής σπουδαιότητάς τους θεωρούνται σημαντικές σε περιφερειακό επίπεδο». Έως τον Αύγουστο 2019, έχει χαρακτηρισθεί μία περιοχή ως Περιφερειακό Πάρκο.

Περιφερειακά Πάρκα

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

ΦΕΚ

Περιφερειακό Πάρκο υγροτόπου Βουρκάρι Μεγάρων (Ν. Αττικής)   ΠΔ, ΦΕΚ 72/ Α.Α.Π./31.03.2017


ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΩΝ

Ως περιοχές προστασίας οικοτόπων και ειδών χαρακτηρίζονται εκτάσεις χερσαίες, υγροτοπικές ή θαλάσσιες που υπόκεινται σε διαχείριση για τη διασφάλιση ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης των προστατευτέων οικοτόπων και ειδών.

Διακρίνονται σε Ειδικές Ζώνες Διατήρησης, Ζώνες Ειδικής Προστασίας και Καταφύγια Άγριας Ζωής.

 

   Ειδικές Ζώνες Διατήρησης

Είναι περιοχές που περιέχονται στον κατάλογο των Τόπων Κοινοτικής Σημασίας, και επισυνάπτονται στον Νόμο 3937/2011 ως παράρτημα. Αποτελούν εθνικό τμήμα του ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000. Εθνικός Κατάλογος περιοχών σύμφωνα με την ΚΥΑ 50743 (ΦΕΚ Β’ 4432/2017).

 

   Ζώνες Ειδικής Προστασίας

Πρόκειται για περιοχές της Ελληνικής Επικράτειας που έχουν ταξινομηθεί ως Ζ.Ε.Π. βάσει του άρθρου 4 της Οδηγίας 2009/147/ΕΚ. Αποτελούν εθνικό τμήμα του ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000. Εθνικός Κατάλογος περιοχών σύμφωνα με την ΚΥΑ 50743 (ΦΕΚ Β’ 4432/2017).

 

   Καταφύγια Άγριας Ζωής

Τα Καταφύγια Άγριας Ζωής περιλαμβάνονται στις προστατευόμενες περιοχές του Ν. 3937/2011. Ως καταφύγια άγριας ζωής χαρακτηρίζονται φυσικές περιοχές (χερσαίες, υγροτοπικές ή θαλάσσιες), που έχουν ιδιαίτερη σημασία ως σημαντικοί τόποι ανάπτυξης της άγριας χλωρίδας ή ως βιότοποι αναπαραγωγής, διατροφής, διαχείμασης ειδών της άγριας πανίδας, ή ως περιοχές αναπαραγωγής ψαριών και συγκέντρωσης γόνου, ή, τέλος, ως σημαντικοί θαλάσσιοι οικότοποι. Ως καταφύγια άγριας ζωής μπορούν να χαρακτηρίζονται και οι οικολογικοί διάδρομοι μεταξύ άλλων κατηγοριών προστατευόμενων περιοχών. Για το χαρακτηρισμό μιας περιοχής ως καταφυγίου άγριας ζωής εκδίδεται απόφαση του Γενικού Γραμματέα της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης, με βάση ειδική έκθεση που τεκμηριώνει την οικολογική ή άλλη φυσική αξία της περιοχής.

Έως και τον Αύγουστο 2019, έχουν κηρυχθεί 603 περιοχές ως Καταφύγια Άγριας Ζωής. Στοιχεία για τα Καταφύγια Άγριας Ζωής περιέχονται στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο Εθνικώς Προστατευόμενων Περιοχών (https://www.eea.europa.eu/data-and-maps/data/nationally-designated-areas-national-cdda-14).



ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΑ ΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Τα Προστατευόμενα Τοπία και Φυσικοί Σχηματισμοί εισήχθησαν ως κατηγορία προστατευόμενων περιοχών με τον Ν. 1650/1986. Σύμφωνα με τον Ν. 3937/2011, ως Προστατευόμενα Τοπία (Protected landscapes / seascapes) χαρακτηρίζονται περιοχές μεγάλης οικολογικής, γεωλογικής, αισθητικής ή πολιτισμικής αξίας και εκτάσεις που είναι ιδιαίτερα πρόσφορες για αναψυχή του κοινού ή συμβάλλουν στην προστασία φυσικών πόρων λόγω των ιδιαίτερων φυσικών ή ανθρωπογενών χαρακτηριστικών τους. Στα προστατευόμενα τοπία μπορεί να δίνονται με βάση τα κύρια χαρακτηριστικά τους, ειδικότερες ονομασίες, όπως αισθητικό δάσος, γεωπάρκο, τοπίο άγριας φύσης, τοπίο αγροτικό, αστικό. Ως προστατευόμενα στοιχεία του τοπίου χαρακτηρίζονται τμήματα ή συστατικά στοιχεία του τοπίου που έχουν ιδιαίτερη οικολογική, αισθητική ή πολιτισμική αξία ή συμβάλλουν στην προστασία φυσικών πόρων λόγω των ιδιαίτερων φυσικών ή ανθρωπογενών χαρακτηριστικών τους, όπως αλσύλια, παραδοσιακές καλλιέργειες, αγροικίες, μονοπάτια, πέτρινοι φράχτες, ξερολιθιές και αναβαθμίδες, κρήνες.

Ως προστατευόμενοι φυσικοί σχηματισμοί (Protected natural formations) χαρακτηρίζονται λειτουργικά τμήματα της φύσης ή μεμονωμένα δημιουργήματά της, που έχουν ιδιαίτερη επιστημονική, οικολογική, γεωλογική, γεωμορφολογική, ή αισθητική αξία ή συμβάλλουν στη διατήρηση των φυσικών διεργασιών και στην προστασία φυσικών πόρων, όπως δέντρα, συστάδες δέντρων και θάμνων, θαλάσσια, προστατευτική βλάστηση, παρόχθια και παράκτια βλάστηση, φυσικοί φράχτες, καταρράκτες, πηγές, φαράγγια, θίνες, ύφαλοι, σπηλιές, βράχοι, απολιθωμένα δάση, δέντρα ή τμήματά τους, παλαιοντολογικά ευρήματα, κοραλλιογενείς, γεωμορφολογικοί σχηματισμοί, γεώτοποι και οικότοποι προτεραιότητας κοινοτικού ενδιαφέροντος. Προστατευόμενοι φυσικοί σχηματισμοί που έχουν μνημειακό χαρακτήρα, χαρακτηρίζονται ειδικότερα ως διατηρητέα μνημεία της φύσης (Protected natural monuments). Τοπία που έχουν κηρυχθεί ως αισθητικά δάση, ως περιαστικά δάση, ως προστατευόμενα δάση και ως διατηρητέα μνημεία της φύσης, εντάσσονται δια του Ν. 3937/2011 στην αντίστοιχη κατηγορία.
 

   Προστατευόμενα Τοπία και Φυσικοί Σχηματισμοί

Προστατευόμενα Τοπία και Φυσικοί Σχηματισμοί

ΦΕΚ

Υγρότοποι Σάμου (Αλυκή, Γλυφάδα, Κάμπος Χώρας)

ΠΔ, ΦΕΚ 100/Δ/27.02.1995 (ΖΟΕ)

Νήσος Μύκονος (Περιοχές με στοιχεία 2.3α.6 και 2.3α.8)

ΠΔ, ΦΕΚ 243/Δ/08.03.2005 (ΖΟΕ)


 
 Αισθητικά δάση

Τα Αισθητικά Δάση έχουν θεσμοθετηθεί βάσει της δασικής νομοθεσίας και περιλαμβάνουν τοπία με ιδιαίτερο αισθητικό και οικολογικό ενδιαφέρον, που έχουν σκοπό εκτός από την προστασία της φύσης να δώσουν την ευκαιρία στο κοινό να γνωρίσει και να απολαύσει το φυσικό περιβάλλον με διάφορες δραστηριότητες αναψυχής. Σύμφωνα με τον Ν. 3937/2011 (άρθρο 5), τοπία που έχουν κηρυχθεί ως αισθητικά δάση, εντάσσονται στα προστατευόμενα τοπία του εν λόγω νόμου.

Ως Αισθητικά Δάση έχουν χαρακτηριστεί 19 περιοχές, με συνολική έκταση 32.577 εκτάρια. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική χερσαία έκταση των Αισθητικών Δασών αντιστοιχεί στο 0,24% της έκτασης της χώρας. Το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 9,8 εκτάρια.
  

Αισθητικά Δάση

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

ΦΕΚ

Φοινικόδασος Βάι Λασιθίου

20

170/Α/1973

Δάσος Καισαριανής Αττικής

640

31/Α/1974

Κοιλάδας Τεμπών Λάρισας

1.762

31/ΤΑ/1974

Αγ. Γεωργίου – Καραϊσκάκη Καρδίτσας

252

31/ΤΑ/1974

Δάσος Πευκιάς Ξυλοκάστρου Κορινθίας

27,5

31/Α/1974

Περιαστικό Δάσος Ιωαννίνων

86

306/ΤΑ/1976

Δάσος Χειμάρρων Σελεμνού και Χαράδρων

1.850

99/Α/1974

Δάσος Φαρσάλων Λάρισας

34,5

103/Δ/1977

Δάσος Στενής Εύβοιας

674

108/Δ/1977

Δρυοδάσος Μογγοστού Κορινθίας

591

175/Δ/1977,
επικαιροποίηση ορίων 262/Δ/2018

Δασικό Σύμπλεγμα Όσσας Λάρισας

16.900

175/Δ/1977, 160/Α/1985

Παραλιακό Δάσος Νικοπόλεως Μύτικα Πρέβεζας

66

183/Δ/1977

Δάση Νήσου Σκιάθου Μαγνησίας

3.000

248/Δ/1977

Στενά Νέστου Καβάλας – Ξάνθης

2.380

283/Δ/1977

Δάσος Εθνικής Ανεξαρτησίας Καλαβρύτων Αχαϊας

1.750

404/Δ/1977

Περιαστικό δάσος Τιθορέας Φθιώτιδας

200

125/Δ/1979

Δάση Αμυγδαλέων Καβάλας

2.216

606/Δ/1979

Δάσος Λόφων Κάστρου και Αηλιά Τρικάλων

28

609/Δ/1979

Δρυοδάσος Κουρί – Αλμυρού Μαγνησίας

100

99/Α/1980



 
 Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης

Σε αυτά περιλαμβάνονται μεμονωμένα δένδρα ή συστάδες δένδρων με ιδιαίτερη βοτανική, οικολογική, αισθητική ή ιστορική και πολιτισμική αξία. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν επίσης εκτάσεις με σπουδαίο οικολογικό, παλαιοντολογικό, γεωμορφολογικό ή άλλο ενδιαφέρον. Η θεσμοθέτησή τους υλοποιούνταν βάσει της Δασικής Νομοθεσίας. Με βάση το άρθρο 5 του Ν. 3937/2011, οι προστατευόμενοι φυσικοί σχηματισμοί που έχουν μνημειακό χαρακτήρα, χαρακτηρίζονται ειδικότερα ως διατηρητέα μνημεία της φύσης. Ο κατάλογος με τα Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης δίνεται κατωτέρω.
 
Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης

Εμβαδόν* ΦΕΚ (εκτάρια)

ΦΕΚ

Οι δύο Πλάτανοι του Σχολαρίου

-

281/Β/1975

Το κλήμα των Καλαβρύτων

-

738/Β/1975

Το Πεύκο της Νικήτης Χαλκιδικής

-

738/Β/1975

Ο Πλάτανος στον Γεροπλάτανο Χαλκιδικής

-

738/Β/1975

Ο Πλάτανος της Βάβδου

-

738/Β/1975

Ο Πλάτανος του Παυσανία στο Αίγιο

-

738/Β/1976

Οι Δώδεκα Βρύσες του Αιγίου

-

738/Β/1976

Οι Πλάτανοι των Κομποτάδων

-

113/Β/1976

Ο Πλάτανος της Άρτας

-

1113/Β/1976

Ο αειθαλής Πλάτανος της Φαιστού

-

590/Β/1977

Οι Πλάτανοι της Βέροιας

-

590/Β/1977

Ο Πλάτανος του Ναυπλίου

-

590/Β/1977

Η Ελιά του Ναυπλίου

-

590/Β/1977

Ο Φοίνικας του Ναυπλίου

-

590/Β/1977

Οι Ίταμοι Κρυονερίου Αργολίδας

-

590/Β/1977

Οι Ελιές της Δημαίνης Αργολίδας

-

590/Β/1977

Οι Ελιές του Αλμυροποτάμου Εύβοιας

-

590/Β/1977

Ο Πλάτανος της Δημητσάνας Αρκαδίας

-

121/Δ1980

Ο Σφένδαμος του Σιδηροκάστρου Μεσσηνίας

-

121/Δ/1980

Η Ελιά της Καλαμάτας

-

121/Δ/1980

Το Δάσος Δενδροκέρδων στην Κυνουρία Αρκαδίας

74

121/Δ/1980

Η Δρυς του Περιθωρίου Αρκαδίας

-

121/Δ/1980

Συστάδα Δρυός και Φράξου (Μουριών)

9,2

121/Δ/1980

Η Δρυς στις Κορφές Ηρακλείου

-

121/Δ/1980

Οι Βελανιδιές στην Καλαμιά Αιγίου

-

121/Δ/1980

Η Δρυς της Δόριζας Αρκαδίας

-

121/Δ/1980

Ο Πλάτανος Βλάτους Χανίων

-

121/Δ/1980

Ο Πλάτανος της Αγ. Μαρίνας Φθιώτιδας

-

121/Δ/1980

Οι Πλάτανοι της Λαμίας

-

121/Δ/1980

Το Δάσος της Οξιάς στην Τσίχλα Χαϊντού Ξάνθης

18

121/Δ/1980

Το Δάσος Οξιάς στο Πευκωτό Πέλλας

3,2

121/Δ/1980

Το Παρθένο Δάσος της Κεντρικής Ροδόπης

550

121/Δ/1980

Το νησί Πιπέρι στις Βόρειες Σποράδες

438

121/Δ/1980

Ο Πλάτανος στην Ελαία Θεσπρωτίας

-

173/Β/1981

Η Φτελιά της Αηδόνας Καλαμπάκας

-

173/Β/1981

Ο αειθαλής Πλάτανος των Αζωγυρών Χανίων

-

173/Β/1981

Το Κρητικό Κεφαλάνθηρο στις Καμάρες Ηρακλείου

-

589/Β/1985

Ο Πλάτανος του Αγ. Φλώρου Μεσσηνίας

-

589/Β/1985

Το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου

15.000

160/Α/1985

Ο Πλάτανος του Ιπποκράτη στην Κω

-

589/Β/1985

Ο Πλάτανος της Απολλωνίας - Σταυρός Θεσσαλονίκης

-

589/Β/1985

Ο Πλάτανος της Πλατανιώτισσας Καλαβρύτων

-

773/Β/1985

Το δάσος του Λεσινίου Αιτωλοακαρνανίας

45,9

773/Β/1985

Ο Πλάτανος της Αγ. Λαύρας Καλαβρύτων

-

656/Β/1986

Ο Σφαγνώνας στο δάσος του Λαϊλιά Σερρών

3,9

656/Β/1986

Υπόλειμμα υδροχαρούς δάσους στην Ιστιαία Εύβοιας

-

656/Β/1986

Το Δάσος αείφυλλων πλατύφυλλων στο νησί Σαπιέντζα

240

656/Β/1986

Το Μικτό Δάσος Προμάχων - Λυκοστόμου Αριδαίας

192

656/Β/1986

Το Φυσικό Δάσος κυπαρισσίου στον Έμπωνα Ρόδου

135

656/Β/1986

Το Μικτό Δάσος του Γράμμου

130

656/Β/1986

Το Κυπαρίσσι της Πρασιάς Ευρυτανίας -

520/Β/1997

Η φυσική λιμνοδεξαμενή «Μαυρόμπαρα» Πολυχρόνου Ν. Χαλκιδικής 1 756/Β/1998
Η Λίμνη Βουλιαγμένη Ν. Αττικής   51/Δ/2003
Το Απολιθωμένο Δάσος Λήμνου 4.600 473/Τ.Α.Α.Π./2013
Ο Πλάτανος της T.K. Μαυρολιθαρίου και η Πουρνάρα της T.K. Καστριώτισσας της Δ.Ε. Καλλιέων του Δήμου Δελφών - 35/Τ.Α.Α.Π./2014
Το δάσος του Ράντη, νήσου Ικαρίας 542 93/Τ.Α.Α.Π./2014
Ο Πλάτανος στην πλατεία Τ.Κ. Άρνας, Δήμου Σπάρτης - 178/Τ.Α.Α.Π./2014
Ο Πλάτανος Τ.Κ. Σεβαστειανών Δήμου Σκύδρας - 4574/Β/2016
Η Δρυς στη Δεσκάτη Π.Ε. Γρεβενών - 1255/Β/2017
Η Δρυς στo Nεοχώρι Δήμου Γρεβενών - 836/Β/2018

* όπου δεν δίνεται τιμή για το εμβαδόν σημαίνει ότι αυτό είναι κάτω από 1 εκτάριο.

   Προστατευτικά Δάση

Σύμφωνα με τον Ν. 3937/2011, ως προστατευόμενα τοπία χαρακτηρίζονται περιοχές μεγάλης οικολογικής, γεωλογικής, αισθητικής ή πολιτισμικής αξίας και εκτάσεις που είναι ιδιαίτερα πρόσφορες για αναψυχή του κοινού ή συμβάλλουν στην προστασία φυσικών πόρων λόγω των ιδιαίτερων φυσικών ή ανθρωπογενών χαρακτηριστικών τους. Τα προστατευτικά δάση έχουν χαρακτηριστεί με βάση τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας με αποφάσεις γενικού γραμματέα περιφέρειας. Ο Ν. 3937/2011 προβλέπει ότι τοπία που έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενα δάση εντάσσονται στην κατηγορία των προστατευόμενων τοπίων.

Προστατευτικά Δάση

Αποφάσεις

ΦΕΚ

Δ.Θ. Κουάστα του Κ.Δ. Χαλικίου της διευρυμένης κοινότητας Ασπροποτάμου

1594/01

450/Δ/13-06-01

Καλογριανή

2279/02

1022/Δ/20-10-02

Δημόσιο δάσος στη θέση Κοκαλιάς περιφέρειας Δ.Δ. Καλοποδίου, Δήμου Αταλάνατης

5089/05

1458/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στη θέση Γιαννίτσο περιφέρειας Δ.Δ. Αγίου Κων/νου

5090/05

1458/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στη θέση Καστρί περιφέρειας Δ.Δ. Δύστου, Δήμου Δυστίων

5127/05

1458/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στη θέση Θυμάρια περιφέρειας Δ.Δ. Παρθενίου, Δήμου Ταμυναίων

5128/05

1458/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στη θέση Σπαρτιάς - Καρδάκια - Αέρας - Βουβάλι περιφέρειας Δ.Δ. Αγίου Κων/νου

5044/05

1466/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στη θέση Ρίφι περιφέρειας Δ.Δ. Αλιβερίου, Δήμου Ταμυναίων

5129/05

1468/Δ/30-12-05

Βουνό - Ρόδα περιφέρειας Δ.Δ. αταλάντης

5048/05

1469/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στις θέσεις Στενά Γρεμνά - Αηλιάς - Διπόταμος περιφέρειας Δ.Δ. Άγναντης & Γουλεμίου, Δήμων Αγίου Κων/νου και Δαφνουσίων

5045/05

1469/Δ/30-12-05

Άγιος Νικόλαος, Άγιος Αθανάσιος, Χριστός κ.λπ. Περιφέρειας Δ.Δ. Λίμνης Δήμου Ελυμνίων

4241/05

1473/Δ/30-12-05

Σταυρός, Μαντέμια οικισμού Μουρτιά περιφέρειας Δ.Δ. Λίμνης, Δήμου Ελυμνίων

4240/05

1473/Δ/30-12-05

Καστρί, Κοντοκούμαρο, Χελωνόβρυση περιφέρειας Δ.Δ. Πηλίου, Δήμου Κηρέως

4363/05

1473/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στις θέσεις τριανταφυλλιές - Γιαννάκη - Βίγλες περιφέρειας Δ.Δ. Καμένων Βούρλων και Καρυάς, Δήμου Καμένων Βούρλων

5046/05

1475/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στη θέση Παναγιά περιφέρειας Δ.Δ. Ζελίου, Δήμου Ελάτειας

5047/05

1485/Δ/30-12-05

Δημόσιο δάσος στη θέση Ανεμόμυλος - Πεύκα Εκκλησίας περιφέρειας Δ.Δ. Μαρτίνου, Δήμου Οπουντίων

5050/05

1485/Δ/30-12-05

Δάση Δήμου Νάουσας

5259/06

11/Δ/17-01-06

Δημόσιο Δάσος στη θέση Πλάτωμα, περιφέρειας Δ/Δ/ Αλιβερίου, Δήμου Ταμυναίων

5232/06

45/Δ/30-01-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Αλωνάκι ή Πεύκα, οικισμού Παραμεριτών περιφέρειας Δ.Δ. Αγίου Λουκά, Δήμου Ταμυναίων

5231/06

45/Δ/30-01-06

Πιρκοβούνι - Ποτίστρα - Ρέμα Χράμπας, περιφέρειας Δ.Δ. Μεσαίας Κάψης, Δήμου Αγίου Γεωργίου

5158/06

49/Δ/30-01-06

Ιδιωτικό δάσος στη θέση Πρινιάς ή Λιγνιτωρυχείο, περιφέρειας Δ.Δ. Αγίου Λουκά, Δήμου Ταμυναίων

5230/06

52/Δ/31-01-06

Κεφαλάρι, περιφέρειας Δ.Δ. Γαρδικίου, Δήμου Σπερχειάδας

5160/06

52/Δ/31-01-06

Δημόσιο Δάσος στις θέσεις Μύλος Αντωνίου - Άγιος Θεόδωρος περιφέρειας Δ.Δ. Καναλίων & Γαρδακίου, Δήμου Σπερχειάδας

5156/06

55/Δ/31-01-06

Δημόσιο Δάσος στις θέσεις Κεφαλάρι - Διακόπι - Κάναλος περιφέρειας Δ.Δ. Πλατάνου, Δήμου Σπερχειάδας

5159/06

55/Δ/31-01-06

Δημόσιο δάσος στις θέσεις Νεράκια - Ρέμα Χράμπας, περιφέρειας Κοινότητας Τυμφρησού

5157/06

55/Δ/31-01-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Μεσοκώμη περιφέρειας Δ.Δ. Μεσοκώμης, Δήμου Δομνίτσας

219/06

66/Δ/03-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Βελωτά περιφέρειας Δ.Δ. Βελωτών, Δήμου Προσού

220/06

66/Δ/03-02-06

Δημόσιο δάσους στη θέση Κυπαρίσσι περιφέρειας Δ.Δ. Πρασιάς, Δήμου Ασπροποτάμου

221/06

66/Δ/03-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Κορυσχάδες, περιφέρειας Δ.Δ. Κορυσχάδων, Δήμου Καρπενησίου

222/06

66/Δ/03-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Ζυγός περιφέρειας Δ.Δ. Στενώματος, Δήμου Καρπενησίου

5194/06

73/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Προφήτης Ηλίας περιφέρειας Δ.Δ Γρανίτσας, Δήμου Απεραντίων

218/06

74/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Παλαιό Μικρό Χωριό, περιφέρειας Δ.Δ. Μικρού Χωριού, Δήμου Ποταμιάς

311/06

78/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Διάσελο περιφέρειας Δ.Δ. Κέδρων, Δήμου Ασπροποτάμου

310/06

78/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στις θέσεις Βελούχι, Καραβάκι, Προφήτης Ηλίας, Ρόβια περιφέρειας Υ.Δ.Δ. Καρπενησίου

309/06

78/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Προφήτης Ηλίας περιφέρειας Δ.Δ. Κρικέλλου, Δήμου Δομνίστας

308/06

78/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος θέση Ραπτόπουλο Δήμου Ασπροποτάμου

312/06

79/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέρη Κρις περιφέρειας Δ.Δ. Φουρνά, Δήμου Φουρνά

313/06

79/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Μεγάλο Χωριό Δήμου Ποταμιάς

243/06

79/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Άμπλιανη Δήμου Δομνίστας

304/06

79/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Κουκουρούντζος περιφέρειας Δ.Δ. Αγράφων, Δήμου Αγράφων

305/06

80/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Αηλιάς - Κάτων Βαλαώρα Δήμου Απεραντίων

306/06

80/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Κερασοχώρι - Καυκί Δήμου Βινιανης

30706

80/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Κρι οικισμού Κορίτσας, περιφέρειας Δ.Δ. Κλειστού, Δήμου Φουρνά

314/06

80/Δ/10-02-06

Δημόσιο δάσος στις θέσεις Κεφαλάρι - Ίταμος - Λινάρες περιφέρειας Δ.Δ. Αργυρίων, Δήμου Σπερχειάδας

5155/06

97/Δ/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Άγιος Αντώνιος περιφέρειας Δ.Δ. Πλατάνου Δήμου Αλμυρού

272/06

102/Δ/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Χαλικόρεμμα περιφέρειας Δ.Δ. Ψιανών, Δήμου Δομνίστας

244/06

103/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Κιούγκια - Λεύκα, οικισμού Πλατάνου, περιφέρειας Δ.Δ. Κλειστού, Δήμου Φουρνά

316/06

103/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Γαβλόρεμα - Κρανιές οικισμού Μεσοχωρίου, περιφέρειας Δ.Δ. Κλειστού, Δήμου Φουρνά

315/06

103/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Παλαιοχώρι Δήμου Φραγκίστας

245/06

104/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Παλιοκοπράκι - Μουράρη περιφέρειας Δ.Δ. Βράχας, Δήμου Φουρνά

376/06

109/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Μάκριτσα περιφέρειας Δ.Δ. Αγ. Χαράλαμπου Δήμου Κτημενίων

377/06

110/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Κώσταινα - Μπακάλη περιφέρειας Δ.Δ. Χόχλιας, Δήμου Κτημενίων

378/06

111/13-02-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Ντόπλια - Πλαϊνό περιφέρειας Δ.Δ. Δομιανών, Δήμου Κτημενίων

375/06

112/06

Δημόσιο δάσος στη θέση Καρυόρεμα περιφέρειας Δ.Δ. Μολόχας, Δήμου Καλλιφωνίου

380/06

112/06

Δημόσιο δάσος στη θέση Μεράδια - Τζάβραινα περιφέρειας Δ.Δ. Πετραλώνων, Δήμου Κτημενίων

379/06

112/06

Δημόσιο δάσος στη θέση Κολοκούρη - σαρακηνού Τούρλα συστάδα 17θ του δημόσιου δάσους Στροπώνων, Περιφέρειας Δ.Δ. Στροπώνων, Δήμου Διρφύων

3889/06

160/Δ/01-03-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Κορακοφωλιά τμήμα στυστάδας 6γ του δημόσιου δάσους Στροπώνων, περιφέρειας Δ.Δ. Στροπώνων, Δήμου Διρφύων

3890/06

160/Δ/01-03-06

Τμήματος του διακατεχόμενου δάσους Ιεράς Μονής Οσίου Μελετίου περιφέρειας οικισμού Πανάκτου Δ.Δ. Πύλης, Δήμου Δερβενοχωρίων

674/06

180/Δ/09-03-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Τρέπια περιφέρειας Δήμου Σχηματαρίου

5161/06

180/Δ/09-03-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Πέρα Χωριό περιφέρειας Δ.Δ. Λιβαδειάς

930/06

216/Δ/21-03-06

Δημόσιο δάσος ανάντη τμήματος της επαρχιακής οδού Αράχοβας - Επταλόφου από τη θέση Κόνισκος μέχρι τη θέση Σταυρός

932/06

216/Δ/21-03-06

Αναδασώσεις περιφέρειας Δ.Δ. Χαιρώνειας Δήμου Χαιρώνειας

931/06

217/Δ/21-03-06

Δημόσιο δάσος στη θέση Αλσύλλιο περιφέρειας Δ.Δ. Ορχομενού

933/06

218/Δ/23/03-06

Δημόσιο δάσος και δασικών εκτάσεων εντός της λεκάνης απορροής του χειμμα΄ρου Έρκυνας περιοχής Λιβαδειάς

5162/06

219/Δ/23-03-06

Διοικητικά όρια του Δήμου Κομοτηνής

1841/06

253/Δ/03-04/06

Περιοχή του Δήμου Σαππών

1844/06

253/Δ/03-04/06

Ανάντι οικισμού Μαρώνειας

1845/06

253/Δ/03-04/06

Περιοχή Δυτικής Ροδόπης

1842/06

253/Δ/03-04/06

Περιοχή Ιμέρου - Προφήτη Ηλία - Εσοχής Δήμου Μαρώνειας

1843/06

254/Δ/03-04-06

Κοινοτικό δάσος στη θέση 2/5 Δηλεσίου περιφέρειας Δήμου Οινοφύτων

1090/06

277/Δ/07-04-06

Δημόσιο Αισθητικό δάσος Καβάλας

2164/06

299/Δ/13-04-06

Δημόσιο δάσος του δημοσίου δασικού συμπλέγματος Δρυμού

7287/06

300/Δ/13-04-0

Μέρους του δημοσίου δασικού συμπλέγματος Μύκης, περιμετρικά του ομώνυμου οικισμού

5772/06

300/Δ/13-04-0

Δημόσιο περιαστικό δάσος Ξάνθης και παρακείμενων οικισμών

3788/06

300/Δ/13-04-0

Περιοχή Κρυονερίου Παγγαίου Δ.Δ. Αντιφιλίππων, Δήμου ελευθεροπούλεως

7190/06

300/Δ/13-04-0

Προστατευτικό δάσος ορεινού όγκου Λευκών Ορέων Νομού Χανίων

8022//06

65/Δ/03-02-06

Προστατευτικό δάσος περιοχής Κορυφών Ασφένδου Καλλικράτη Νομού Χανίων

8022/06

65/Δ/03-02-06

Προστατευτικό δάσος ορεινού όγκου Αποπηγάδι Σελίνου Νομού Χανίων

8022/06

65/Δ/03-02-06

Δημόσιο εποικιστικό δάσος Άβαντα Δ.Δ. Άβαντα Δήμου Αλεξανδρούπολης

7440/06

407/Δ/12-05-06

Δημόσιο δάσος στην δασική θέση Μαρτίνη του οικισμού Θερμά Λουτρά του Δήμου Σαμοθράκης

7441/06

407/Δ/12-05-06

Δασική θέση Τσίγγλα του Δήμου Διδυμοτείχου

7251/06

407/Δ/12-05-06

Εποικιστικό δάσος Παλαγίας στις δασικές θέσεις Άγιος γεώργιος και πλησίον Στρατοπέδου Καραμανίδη του Δήμου Αλεξανδρούπολης

7397/06

408/Δ/12-05-06

Δημόσιο εποικιστικό δάσος Αγίας Παρασκευής Δήμου Φερών

7442/06

408/Δ/12-05-06

Δημοτικό δάσος στη δασική θέση περιμετρικά του οικισμού Χώρα του Δήμου Σαμοθράκης

7626/06

408/Δ/12-05-06

Τμήμα της συστάδας 2α του δημοσίου δάσους Παλαιοκαρυάς στη δασική θέση Νεράκια Γκρόπας Δ.Δ. παλαιοκαρυάς Δ. Πύλης

7022/06

528/Δ/22-06-06

Δασική θέση Νεράκια Γκρόπας Δ.Δ. Παλαιοκαρυάς Δ. Πύλης

7013/06

532/Δ/23-06-06

Μπιντιβή Τσούκα Δ.Δ. Στρουρναραίικων Δ. Πινδέων

7015/06

535/Δ/26-06-06

Δημόσιο δάσος Μεταξοχωρίου βορειοδυτικό τμήμα του Δ.Δ. Μεταξοχωρίου Δ. Αγιάς

7316/06

535/Δ/26-06-06

Προφήτης Ηλίας Δ.Δ. Στρουρναραίικων Δ. Πινδέων

7018/06

535/Δ/26-06-06

Κακόρεμα Δ.Δ. Στρουρναραίικων Δ. Πινδέων

7017/06

535/Δ/26-06-06

Κορδάτο - Καραμπίνα Δ.Δ. Καλογριανής Δ. Κλεινοβού

7020/06

538/Δ/29-06-06

Δημόσιο δάσος στο Δ.Δ. Γλυκομηλιάς Δ. Κλεινοβού

7021/06

538/Δ/29-06-06

Παλαιοκόπρι Δ.Δ. Στουραραϊίκων Δ. Πινδέων

7016/06

538/Δ/29-06-06

Τμήμα του Δημοσίου δάσους Σωτηρίτσας στο νότιο τμήμα του Δ.Δ. Μελιβοίας

2455/06

539/Δ/29-06-06

Δημοτικό δάσος Αγιάς στο βορειοδυτικό τμήμα του Δ.Δ. Αγιάς

7133/06

539/Δ/29-06-06

Δημόσιο δάσος Σκήτης στο νότιο τμήμα του Δ.Δ. Σκήτης Δ. Μελιβοίας

2456/06

539/Δ/29-06-06

Ψηλό Γώγου Δ.Δ. Στουρναραίικων Δ. Πινδέων

7014/06

543/Δ/30-06-06

Λιβάδια Δ. Πύλης

7019/06

718/Δ/04-09-06

Ρίχτη Έξω Μουλιανών Δήμου Σητείας

3276/06

989/Δ/22-11-06

 

Υγρότοποι διεθνούς σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ

Η Σύμβαση Ραμσάρ επικυρώθηκε με το ΝΔ 191/74 (ΦΕΚ 350/Α/1974) «Περί κυρώσεως της Σύμβασης Ραμσάρ» και οι τροποποιήσεις της με τον Ν.1950/91 (ΦΕΚ 84/Α/1991) «Περί κυρώσεως των τροποποιήσεων της Σύμβασης Ραμσάρ». Υπεύθυνη υπηρεσία για τους υγροτόπους Ραμσάρ είναι η Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος του ΥΠΕΧΩΔΕ.

Η Ελλάδα χαρακτήρισε 10 υγροτόπους ως Διεθνούς Σημασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση (υγρότοποι Ραμσάρ).

Κωδικός  

Ονομασία Περιοχής

Δελτίο Απογραφής Ραμσάρ
(Ramsar Information Sheet)

3GR001

 Δέλτα Έβρου

Αρχείο pdf  

3GR002

 Λίμνη Βιστονίδα, Πόρτο-Λάγος, Λίμνη Ισμαρίδα και παρακείμενες λιμνοθάλασσες

Αρχείο pdf  

3GR004

 Δέλτα Νέστου και παρακείμενες λιμνοθάλασσες

Αρχείο pdf  

3GR005

 Λίμνες Βόλβη και Κορώνεια

Αρχείο pdf  

3GR006

 Τεχνητή λίμνη Κερκίνη

Αρχείο pdf  

3GR007

 Δέλτα Αξιού, Λουδία, Αλιάκμονα

Αρχείο pdf  

3GR008

 Λίμνη Μικρή Πρέσπα

Αρχείο pdf  

3GR009

 Κόλπος Αμβρακικού

Αρχείο pdf  

3GR010

 Λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου

Αρχείο pdf  

3GR011

 Λιμνοθάλασσες Κοτυχίου

Αρχείο pdf  

Οι υγρότοποι Ραμσάρ έχουν συνολική έκταση 167.001 εκτάρια. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,85% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας, ενώ το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 55.617 εκτάρια. Οι υγρότοποι Ραμσάρ έχουν συμπεριληφθεί στις προτεινόμενες για ένταξη περιοχές στο Δίκτυο «NATURA 2000». Περισσότερες πληροφορίες για τους υγροτόπους Ραμσάρ μπορεί να αναζητηθούν στην Υπηρεσία Πληροφοριών της Σύμβασης Ραμσάρ.



Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Σύμφωνα με τη Σύμβαση για την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά, η οποία λειτουργεί υπό την αιγίδα της UNESCO, έχουν κηρυχθεί ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς για το φυσικό περιβάλλον και την πολιτισμική κληρονομιά τους 2 περιοχές, τα Αντιχάσια Όρη- Μετέωρα (έκτασης 387 εκταρίων) και το όρος Άθως. Η έκταση του όρους Άθω, αν και δεν ορίζεται, θεωρείται ότι αντιστοιχεί στη συνολική έκταση της χερσονήσου (33.700 εκτάρια).

Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,26 % της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας. Περισσότερες πληροφορίες εδώ: https://whc.unesco.org/en/statesparties/gr

 

Αποθέματα Βιόσφαιρας

Σύμφωνα με το πρόγραμμα της UNESCO «Άνθρωπος και Βιόσφαιρα» έχουν ενταχθεί στα «Αποθέματα Βιόσφαιρας» (Biosphere reserves) 2 περιοχές, ο Εθνικός Δρυμός Ολύμπου (πυρήνας έκτασης 3.988 εκταρίων) και ο Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς (πυρήνας έκτασης 4.850 εκταρίων). Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,07% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας.

 

 

Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βαρκελώνης
(Πρωτόκολλο 4 «Περί των ειδικά προστατευόμενων περιοχών της Μεσογείου»)

Η Σύμβαση της Βαρκελώνης με τα συνοδευτικά Πρωτόκολλα κυρώθηκε από την Ελλάδα με τον Ν. 855/78 (ΦΕΚ235/Α/1978) και τον Ν. 1634/86 (ΦΕΚ 104/Α/1986). Σύμφωνα με το πρωτόκολλο «Περί των ειδικά προστατευόμενων περιοχών της Μεσογείου» τα συμβαλλόμενα Κράτη Μέρη της Σύμβασης δεσμεύονται να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία των σημαντικών θαλάσσιων περιοχών για τη διατήρηση των φυσικών πόρων, των φυσικών τοπίων και των περιοχών της πολιτιστικής κληρονομιάς της Μεσογείου.

Σε εφαρμογή του Πρωτοκόλλου «Περί των ειδικά προστατευόμενων περιοχών της Μεσογείου» έχουν χαρακτηριστεί 9 περιοχές ως Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές με συνολική έκταση 260.176 εκτάρια. Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,32% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας, ενώ το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 214.790 εκτάρια.

Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές σύμφωνα με το Πρωτόκολλο 4 της  Σύμβασης της Βαρκελώνης

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

Αισθητικό Δάσος Νικοπόλεως – Μύτικα

66

Αισθητικό Δάσος Πευκιάς Ξυλοκάστρου

27,5

Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς (πυρήνας)

4.850

Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου και Βορείων Σποράδων

208.713

Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου

15.000

Αισθητικό Δάσος Νήσου Σκιάθου

3.000

Εθνικός Δρυμός Σουνίου

3.500

Αισθητικό Δάσος Βάι

20

Αμβρακικός Κόλπος

25.000

 

Βιογενετικά Αποθέματα

Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Βιογενετικών Αποθεμάτων ιδρύθηκε το 1976 από το Συμβούλιο της Ευρώπης και αποσκοπεί στη διατήρηση αντιπροσωπευτικών δειγμάτων χλωρίδας, πανίδας και φυσικών περιοχών της Ευρώπης (https://rm.coe.int/CoERMPublicCommonSearchServices/DisplayDCTMContent?documentId=0900001680509c1e). Από την Ελλάδα εντάχθηκαν στο Δίκτυο Βιογενετικών Αποθεμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης 16 προστατευόμενες περιοχές, με συνολική έκταση 22.261 εκτάρια.

Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή τους αντιστοιχεί στο 0,16% της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας, ενώ το θαλάσσιο τμήμα τους καταλαμβάνει έκταση ίση με 4.434 εκτάρια.

Βιογενετικά Αποθέματα

Εμβαδόν ΦΕΚ (εκτάρια)

Φυσικό Μνημείο Δάσους Λεσινίου

45,9

Εθνικός Δρυμός Πίνδου (πυρήνας)

3.393

Παρθένο Δάσος Κεντρικής Ροδόπης

550

Παρθένο Δάσος Παρανεστίου

500

Φυσικό Μνημείο Μικτού Δάσους Κυπαρισσίου Έμπωνα Ρόδου

135

Κόλπος Λαγανά

2.450

Φυσικό Μνημείο Μικτού Δάσους Γράμμου

130

Εθνικός Δρυμός Αίνου (πυρήνας)

2.862

Αισθητικό Δάσος Κουρί - Αλμυρού

100

Φυσικό Μνημείο Δάσους Αείφυλλων  Πλατάνων Νήσου Σαπιέντζα

24

Φυσικό Μνημείο Δάσους Οξιάς στην Τσίχλα -Χαϊντού Ξάνθης

18

Φυσικό Μνημείο Μικτού Δάσους Αλμωπίας Αριδαίας

192

Εθνικός Δρυμός Ολύμπου (πυρήνας)

3.988

Εθνικός Δρυμός Οίτης (πυρήνας)

3.010

Εθνικός Δρυμός Πρεσπών (Δάσος Κέδρων)

13

Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς

4.850

 

Περιοχές στις οποίες έχει απονεμηθεί το Ευρωδίπλωμα

Το Ευρωδίπλωμα είναι ένας θεσμός του Συμβουλίου της Ευρώπης που ξεκίνησε το 1965. Το Ευρωδίπλωμα απονέμεται σε προστατευόμενες περιοχές οι οποίες αναγνωρίζονται για την εξαιρετική επιστημονική, πολιτισμική ή αισθητική αξία τους. Ως περιοχές φυσικής κληρονομιάς ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος θα πρέπει να προστατεύονται κατάλληλα. Σε περίπτωση υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος είναι δυνατή η άρση του Ευρωδιπλώματος. Για περισσότερες πληροφορίες εδώ: https://www.coe.int/en/web/bern-convention/european-diploma-for-protected-areas

Το Ευρωδίπλωμα (Α΄κατηγορία) απονεμήθηκε το 1979 στον Εθνικό Δρυμό Σαμαριάς (με εμβαδόν 4.850 εκτάρια) https://rm.coe.int/CoERMPublicCommonSearchServices/DisplayDCTMContent?documentId=09000016805937aa.

Σύμφωνα με τα ψηφιοποιημένα όρια, η συνολική έκτασή του αντιστοιχεί στο 0,04 % της συνολικής χερσαίας έκτασης της χώρας.

EKBY, 2019